در ادبیات مالی مدرن، از تنوع‌بخشی (Diversification) به عنوان «تنها ناهار مجانی» در بازارهای سرمایه یاد می‌شود. برای فعالان بازار سرمایه ایران که همواره با نوسانات شدید، ریسک‌های سیستماتیک و چرخه‌های تورمی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، تمرکز صرف بر بازار سهام (Equities) می‌تواند به قیمت افت شدید ارزش واقعی سبد سرمایه تمام شود. در چنین شرایطی، اضافه کردن کلاس‌های دارایی جایگزین، به ویژه صندوق‌های کالایی (Commodity Funds)، به عنوان یک استراتژی پوشش ریسک (Hedging) و بهینه‌سازی بازدهی، امری گریزناپذیر است. در این مقاله به صورت گام‌به‌گام به بررسی نحوه تنوع‌بخشی به پورتفو از طریق فلزات گران‌بها می‌پردازیم.